جاکلیدی مدل GOD of WAR طرح AXE

فراتر از یک تبر

مکانیک و دینامیک‌ها از جمله ستون‌های اصلی طراحی گیم‌پلی یک بازی به شمار می‌روند اما چگونگی بروز این دو در بازی، تعیین می‌کند که مخاطب آن مکانیک‌ها و دینامیک‌ها را چگونه درک خواهد کرد. ایده‌گاهِ یک مکانیک ممکن است در سطحی کاملا انتزاعی با مخاطب کار کند بدین معنا که مخاطب هیچ شمایل ظاهری و محسوسی از آن ندارد و صرفا نتایج آن مکانیک را در بازی درک خواهد کرد.

به‌عنوان مثال در بازی Braid ما با مکانیک کنترل زمان به طرق مختلفی طرفیم اما نمی‌دانیم که این مکانیک ناشی از چیست، کجاست یا چه شکلی است، صرفا نتیجه کار کردن با آن را به‌صورت دینامیک‌های مختلف مشاهده و حس می‌کنیم.

اما در یک بازی مانند سه‌گانه Prince of Persia همین مکانیک به شکل دیگری تعریف می‌شود. بازی یک خنجر را دست‌مایه قرار می‌دهد و حد فاصل مکانیک کنترل زمان تا مرز درک شدن توسط مخاطب را به کمک یک آیتم محسوس صورت‌بندی می‌کند.

در این حالت مخاطب دیگر کنترل زمان را نمی‌شناسد بلکه «خنجر زمان» را می‌شناسد، خنجری که از یک موقعیت انتزاعی و نادیده به یک موقعیت قابل درک و مرز‌بندی شده کوچ می‌کند. همین می‌شود که مخاطب مکانیک کنترل زمان را ازطریق یک آیتم متعین درک بکند.